Co to jest psychoterapia?
Psychoterapia jest określana jako sposób leczenia zaburzeń psychicznych za pomocą metod psychologicznych. Jest to spotkanie dwóch osób, w której poprzez rozmowę jedna pomaga drugiej w uzyskaniu nowej perspektywy postrzegania siebie, swoich relacji z innymi ludźmi oraz wypracowaniu bardziej dojrzałych i satysfakcjonujących sposobów rozwiązywania trudności. Badania nad psychoterapią pokazały, że jest ona skuteczna oraz powoduje istotną poprawę objawową.
Czym jest psychoterapia psychodynamiczna?
Psychoterapia psychodynamiczna jest jednolitą metodą opartą o teorię psychoanalityczną. Psychoterapia psychodynamiczna zakłada, że wyjaśnienie i rozumienie problemów psychicznych wymaga refleksji nad nieświadomością człowieka. Koncentruje się głównie na konfliktach wewnątrzpsychicznych, lęku który towarzyszy tym konfliktom oraz na mechanizmach, które podtrzymują cierpienie człowieka. Celem jest doprowadzenie treści psychicznych do świadomości, ich analizie oraz przepracowaniu. Prowadzi to do redukcji lęku oraz przekształcenie niedojrzałych mechanizmów obronnych na bardziej przystosowawcze. Osoba zgłaszająca się po pomoc w wyniku psychoterapii osiąga wgląd, czyli nabiera świadomości na temat genezy swoich problemów oraz ich znaczenia. Psychoterapia psychodynamiczna toczy się w oparciu o rozwijającą się pomiędzy terapeutą i pacjentem relacje terapeutyczną podczas leczenia. Odkrywanie nowej wiedzy na temat pacjenta jest kreowana w toku psychoterapii, wspólnie przez pacjenta i terapeutę, w ich wzajemnym dialogu. Oznacza to, że pacjent nie pozostaje bierny, tylko aktywnie uczestniczy w pracy nad rozwiązaniem swoich problemów. Pacjent jest zachęcany do swobodnego dzielenia się swoimi skojarzeniami, uczuciami czy wątpliwościami. Terapeuta, mając na uwadze całokształt dotychczasowego funkcjonowania pacjenta oraz uwzględniając wnoszone przez niego treści, stawia hipotezy na temat jego życia psychicznego.
Czym jest TFP (ang. Transference Focused Psychotherapy) czyli terapii skoncentrowana na przeniesieniu?
Psychoterapia skoncentrowana na przeniesieniu została stworzona w Instytucie Zaburzeń Osobowości Weill Cornell Medical College w Nowym Jorku. Sposób leczenia osadzony jest w teorii psychodynamicznej opracowanej przez Otto Kernberga i jego współpracowników. Oparta na dowodach specjalistyczna metoda jest szczególnie przydatna w leczeniu zaburzeń osobowości. Koncentruje się na doświadczeniach pacjenta w czasie terapii, pomagając w opracowaniu i badaniu myśli, uczuć oraz zachowania podczas sesji terapeutycznej. Istotna jest tutaj analiza zjawiska przeniesienia, czyli nieświadomego procesu, w którym pacjent inscenizuje wobec terapeuty uczucia, oczekiwania, nieuświadomione pragnienia i konflikty, których doświadczał w przeszłosci wobec osób znaczących. Analiza przeniesienia prowadzi do uświadomienia pochodzenia zachowań i oczekiwań pacjenta, które mogły być dotychczas nieuzasadnione lub nieadekwatne oraz umożliwia modyfikowanie postępowania pacjenta w teraźniejszosci. Celem psychoterapii skoncentrowanej na przeniesieniu jest pomoc pacjentowi w integracji wszytkich aspektów jego świata wewnętrznego. W wyniku pracy terapeutycznej pacjent potrafi kontrolować swoje emocje, odbiera siebie i innych w sposób spójny i zrównoważony, zamiast w wyniku działania mechanizów obronnych oddzielać wstydliwe, bolesne czy nieakceptowane myśli, uczucia i motywacje.
Jak przebiega psychoterapia?
Psychoterapia rozpoczyna się od konsultacji, które trwają zazwyczaj kilka spotkań. Konsultacja psychoterapeutyczna to interakcja kliniczna pomiędzy terapeutą i pacjentem. Ma na celu pełne zrozumienie trudności pacjenta, jego dotychczasowych doświadczeń, funkcjonowania osobowości oraz jego mocnych stron. W tym czasie rozpoczyna się praca nad budowaniem relacji i przymierza terapeutycznego. Konsultacja umożliwia pacjentowi wyrażanie i omówienie obaw oraz podjęcie ostatecznej decyzji o rozpoczęciu psychoterapii. Wstępna rozmowa kończy sie konkluzją, tj., omówieniem diagnozy, określeniem celów oraz przeglądu możliwych kierunków leczenia i pomocy pacjentowi.
Kolejnym ważnym krokiem jest ustanowienie ram leczenia czyli zawarcie kontraktu terapeutycznego, który służy efektywnej współpracy terapeuty i pacjenta. Ramy leczenia organizują i definiują relacje pomiędzy pacjentem a terapeutą. Określają podstawowe parametry leczenia, czyli częstotliwość i czas trwania sesji terapeutycznej, czas trwania leczenia, ustalenia dotyczące płatności, kwestie poufności, kontakt terapeuty i pacjenta pomiędzy sesjami, role i obowiązki terapeuty i pacjenta w leczeniu. Po kilku spotkaniach w ramach konsultacji, które zakończyły sie zawarciem kontraktu terapeutycznego rozpoczyna się praca terapeutyczna.
Jak często odbywają sie sesje terapeutyczne?
Sesje psychoterapii indywidualnej odbywają sie w zależności od zgłaszanych przez pacjenta problemów. Zwykle jest to 1 lub 2 spotkania w tygodniu.
Co to jest superwizja?
Superwizja to swoista forma kontroli pracy terapeuty przez doświadczonego superwizora. Pomaga w lepszym rozumieniu diagnozy, procesu terapeutycznego oraz problemów pojawiąjących sie podczas leczenia. Najważniejszym celem superwizji jest dobro pacjenta. Superwizja stwarza również możliwość rozwoju zawodowego terapeuty poprzez poddanie analizie i refleksji własnej pracy terapeutycznej, własnych reakcji, obserwacji rozwiającej się relacji terapeutycznej z pacjentem. Organizuje przestrzeń do zwiększania samoświadomości terapeuty, co w konsekwewncji w znaczący sposób wpływa na jakość udzielanej przez niego pomocy psychoterapeutycznej.
Nazywam się Mikołaj Plota, jestem superwizorem aplikantem i specjalistą w dziedzinie psychoterapii uzależnień oraz psychoterapeutą pracującym w podejściu psychodynamicznym. W pracy terapeutycznej wykorzystuje techniki TFP, czyli terapii skoncentrowanej na przeniesieniu.